Maandagochtend. Je kijkt uit het raam en wat zie je? Grauw, grijs, harde regendruppels die uit de lucht vallen. Blegh ik blijf binnen. Is een beetje zonneschijn teveel gevraagd? Een blik op de vooruitzichten van deze week maakt het er niet beter op. Ze beloven niet veel goeds. Regen regen regen!
Maar ik zal niet bij de pakken neer gaan zitten. Woensdag ga ik hoogstpersoonlijk een einde maken aan de winter, in ieder geval aan de winter in mijn hoofd. Dan zal namelijk mijn proefles salsa dansen plaatsvinden. Als dat de winterdepressie niet uit de weg ruimt weet ik het ook niet meer. Wel moet ik zeggen dat ik met de dag zenuwachtiger word. Ten eerste zijn mijn heupen niet al te soepel en ten tweede zullen Kaja en ik de dansles betreden zonder mannelijke danspartner. Er is ons beloofd dat dat geen probleem betekent, er zijn namelijk bijna altijd wel mannen die zich ook alleen opgeven en anders zijn er nog de 'helpers'. Zowel de mannen die zich in hun eentje opgeven, als de 'helpers' boezemen mij enige angst in. Een man die zich alleen opgeeft voor salsa les kan niet veel goeds betekenen. En een 'helper' al helemaal niet! Als het me lukt om levend uit de grijpgrage handen van de 'helpers'te komen volgt er binnenkort verslag van mijn eerste poging tot verdrijving van de winter...
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen